De levenspartner van de schuldenaar (dat wil zeggen de echtgenoot, echtgenote of geregistreerd partner) zal de gevolgen van de schuldsanering direct merken. Het inkomen van de schuldenaar wordt tot een minimum teruggebracht en misschien moet het gezin verhuizen naar een goedkopere woning.
Als er sprake is van gemeenschap van goederen dan wordt de sanering tevens beschouwd als een schuldsanering van deze gemeenschap van goederen. Als de levenspartner mede-aansprakelijk is voor vorderingen op de schuldenaar, blijft de levenspartner aansprakelijk voor schulden die (nog) niet zijn betaald.

Het is dan ook aan te raden de regeling vanaf het begin af aan voor de schuldenaar én zijn levenspartner te laten gelden. Anders wordt het vermogen van de levenspartner alsnog aangetast nadat de schuldenaar zijn "schone lei" heeft behaald.

De inkomsten van de levenspartner worden ook meegenomen bij het vaststellen van de aflossingscapaciteit van de schuldenaar. Dit is een belangrijk verschil met een faillissement. De partner van een failliete persoon hoeft niets aan de curator te vertellen over inkomen of vermogen, als er geen gemeenschap van goederen is. De curator krijgt alleen inkomsten uit het inkomen van de partner voor zover dat in gemeenschap van goederen valt.

De rechtbank kan oordelen dat de levenspartner een bijdrage moet leveren aan de schuldsanering, ook als er geen sprake is van gemeenschap van goederen. Dit kan bijvoorbeeld door een bedrag gelijk aan 90% in plaats van 100% van het bijstandsniveau aan de schuldenaar ter vrije besteding te laten, als de partner een redelijk inkomen heeft.

Goederen die in een gemeenschap vallen worden in principe verkocht. Als de levenspartners (huwelijkse) voorwaarden hebben opgemaakt, waarbij iedere gemeenschap wordt uitgesloten, blijft het vermogen van de partner buiten schot.

Het is dan wel noodzakelijk om te bewijzen dat goederen volledig van de partner zijn. Dit kan bijvoorbeeld door de aankoopfacturen op naam te laten zetten. Als er geen bewijzen zijn, zal de bewindvoerder aannemen dat er sprake is van gemeenschap van goederen.