Onderzoek door de bewindvoerder
Na de uitspraak van de rechter vindt zo snel mogelijk een gesprek plaats tussen de schuldenaar en de bewindvoerder.

Aan de hand van de opgave van de vaste lasten en inkomsten van de schuldenaar en zijn partner wordt bepaald welk inkomen de schuldenaar tijdens de saneringsperiode ontvangt. Aan de hand van de rapportage van de bewindvoerder stelt de rechter-commissaris het bedrag vast.

Als de schuldenaar een onderneming heeft, bekijkt de bewindvoerder de voor- en nadelen van het voortzetten van de onderneming. De rechter-commissaris kan toestemmen dat de onderneming wordt voortgezet.

In het algemeen vallen alle schulden die aanwezig zijn op het moment dat de sanering ingaat, binnen de regeling. De schuldeisers worden geïnformeerd door publicatie in de Staatscourant. Verder bestaat er een register van uitgesproken schuldsaneringsregelingen op www.wsnp.rvr.org of via insolventies.rechtspraak.nl.

De bewindvoerder informeert de bekende schuldeisers per brief over de regeling en de datum waarvoor de schulden bij de bewindvoerder moeten zijn ingediend ter verificatie (controle).

Het is mogelijk dat de bewindvoerder begint met de verkoop van de bezittingen van de schuldenaar (na toestemming van de rechter-commissaris). De rechter-commissaris kan bepalen dat sommige goederen voorlopig of helemaal niet mogen worden verkocht.

Vervolgens wordt het ontwerp-saneringsplan opgesteld. Hierin wordt bekeken hoe de "spaarpot" voor de schuldeisers gevuld kan worden.

Verificatievergadering
Op de verificatievergadering worden de aard en de omvang van de vorderingen vastgesteld. De procedure is vrijwel gelijk aan de verificatie van vorderingen bij een faillissement. De verificatievergadering vindt niet eerder dan twee maanden na datum schuldsanering plaats.

Tijdens de verificatievergadering kunnen schuldeisers bezwaar maken tegen ingediende vorderingen, tegen de schuldsaneringsregeling of tegen het saneringsplan. De schuldenaar kan vorderingen betwisten en het saneringsplan verdedigen.

Vaststellen van het saneringsplan
De rechtbank beslist vervolgens over het (ontwerp)saneringsplan. De instemming van een meerderheid van de schuldeisers is hiervoor niet nodig.

Het saneringsplan geldt voor alle schulden die bestonden voor de datum waarop de schuldsaneringsregeling inging. Het maakt hiervoor niet uit of de schuldeisers zich wel of niet gemeld hebben bij de bewindvoerder.

Verkoop van de boedel
Nadat het saneringsplan is vastgesteld, gaat de bewindvoerder de boedel verkopen zoals in het saneringsplan is bepaald. Goederen die (nog) geen eigendom van de schuldenaar zijn, worden teruggegeven en goederen waarop bijvoorbeeld een hypotheek rust, worden verkocht.

De inkomsten van de schuldenaar worden op een boedelrekening gestort (behalve het deel dat hij als inkomen behoudt). Op deze rekening staan ook de opbrengsten van de goederen die de bewindvoerder heeft verkocht.

Vaststellen van de uitdelingslijst
Wanneer er voldoende geld is voor een uitkering aan de schuldeisers, maakt de bewindvoerder een uitdelingslijst.

Op vorderingen met voorrang (zoals van de fiscus of werknemers) wordt een percentage uitgekeerd dat dubbel zo groot is als het percentage voor "normale" (concurrente) vorderingen.

Anders dan bij een faillissement hoeven de vorderingen met voorrang niet geheel afbetaald te zijn, voordat de "normale" vorderingen kunnen worden betaald. De mate van voorrang speelt verder geen rol. Schuldeisers kunnen de uitdelingslijst gedurende 10 dagen inzien en eventueel verzet aantekenen.